Het is een aanbod dat wij, Simon Wijma en ik, niet kunnen weigeren. We zijn nog maar enkele tellen in het kantoor van de boerderij Landgoud als Ale Havenga (78) een zak drop op tafel zet en zegt: “Neem er eentje van, jongens, het zijn de lekkerste dropjes die er zijn.” We zijn op bezoek bij één van de bekendste biologische Groningse akkerbouwbedrijven, telers van oude tarwerassen als spelt en emmer, van vele hectares mosterd voor de mosterdfabrieken, vlas, en nog een handvol andere teelten.

Een deel van de oogst wordt verkocht als eigen merkproduct: de Landgoud speltpasta en ‘risotto’ van spelt. Ze zijn gestopt met de ‘Blanka’, de witte wijn van witte aalbessen, want Ale is op leeftijd en zijn opvolger, zoon Hero, heeft nog een bedrijf, moet zijn aandacht verdelen, en het onderhouden van bessenstruiken is veel werk.
Hero benadrukt hoe alle arbeid op de boerderij teamwerk is. Zijn zwager, zuster en ouders zijn ook betrokken en voor het veldwerk is er een vaste, onmisbare boerenknecht. Hero is eigenaar van bureau Meerwaarde dat boerenland en huizen taxeert, regionale beleidsadviezen opstelt etc. Hij nam vlak voor corona het ouderlijk boerenbedrijf over. Hij ‘mocht boer worden,’ zegt hij.

Simon Wijma, de zak drop, en Hero Havenga-de Poel aan de stamtafel
Als we in het kantoor komen, krijgen we ook een antwoord op de vraag: Wat doet een akkerbouwer in februari? Zich vervelen, opperden we. Hero legt uit dat hij zo’n driehonderd uur in het jaar bezig is met al het papierwerk. We komen binnen net aan het eind van een overleg met een collega-boer, zijn medewerker en zijn vader over het bouwplan voor komend jaar. Drie Excelsheets vol gekleurde percelen en teelten. Ook geen geringe klus, zegt hij.
Veel van de Landgoud-producten worden lokaal verwerkt en verkocht. Kijk maar naar de lijst van afnemers op de uitgebreide website. De granen worden gemalen door de molenaars Libbe en Gijs van korenmolen de Joeswert in Feerwerd. Er zijn diverse lokale bakkers die brood bakken met Landgoud-meel, waarvan de bakkwaliteit uitzonderlijk is. Hero is enthousiast dat Landgoud het graan verbouwt, het graan in Feerwerd gemalen wordt en hij naar huis gaat met een brood van één van de bakkers die zijn meel gebruikt.
Het doet Simon opperen dat Hero de ‘Ede Staal’ van de Groningse biologische productie kan worden. Maar Hero is een helder en rustig formulerende boer. Er is geen tijd voor melancholie. Landgoud is wel zeer nauw verbonden met het landschap en het lokale leven.
En er is dat opmerkelijk succes van de terugkeer van de Blauwborst in de sloten van Landgoud? Hoe kregen ze dat voor elkaar?



