Een paar weken geleden stond ik op het perron van station Heiloo te kijken naar een blinde muur naast het station, Er hingen drie grote reclameborden van supermarkt Vomar. Er stond alleen tekst op, geen afbeeldingen van tevreden klanten. Op ieder bord stond een slogan van de Vomar, een kleinere supermarktketen die alleen in de randstad, en vlak er buiten, te vinden is. Vomar heeft ‘De Laagste prijs’, ‘De beste kwaliteit’ en ’De snelste service’. Onder iedere kreet waren een paar regels uitleg geschreven. Ik was nieuwsgierig naar wat de Vomar vindt van ‘De beste kwaliteit’ omdat supermarkten notoir vaag zijn over wat ze als kwaliteit beschouwen. Er stond: ‘Ben je om een of andere reden niet 100% tevreden met je aankoop? Lever het product met kassabon terug en je krijgt gewoon je geld terug. Beloofd.’ Dit is ironisch: hier wordt niet de goede kwaliteit van Vomar omschreven, maar wel dat Vomar soms producten verkoopt met onvoldoende kwaliteit en dat de ontevreden klant zijn/haar geld terug kan krijgen. Zouden er grenzen zitten aan deze welwillendheid?
Ik herinner me dat bij De Nieuwe Weg een klant terugkwam met een halve fles wijn. Hij wilde zijn geld terug. De reden: hij vond de wijn niet lekker. Zou de Vomar dat accepteren?
Toen ik mijn winkelpapieren haalde op de Kraaybekerhof gaf een fruitteler les over de kwaliteit van aardbeien. De belangrijkste eisen die aan de plant gesteld werden: hoeveel kilo’s kun je oogsten? Is het ras ziektebestendig? Kun je vroeg of laat in het seizoen nog oogsten? Welke kleur heeft de aardbei? Kun je ze goed bewaren? En tenslotte, heeft de aardbei de juiste smaak? Wat telers produceren weerspiegelt bijna geheel wat de supermarkten (willen) verkopen.
Je kan een lange lijst aanleggen van producten met een gebrekkige kwaliteit in de supermarkt: niet bio-afbreekbare schoonmaakmiddelen, metaal en plastic in cosmetica, Nutella met 56% suiker en 31% vet, namaakkaas gemaakt van palmolie, tientallen toevoegingen in producten die dat niet nodig hebben bijvoorbeeld extra vet in brood, suiker in honing, zetmeel in soep, palmolie in roombotercake, in de ‘verse’ boerenkoolstamppot van AH zitten 30! ingrediënten waaronder 8 E-nummers, de dieronvriendelijke opfokmethoden bij kippen, varkens, runderen (‘plofkip’, ‘sloopmelk’) en dan hebben we het nog niet over één van de belangrijkste eigenschappen van kwaliteit: de smaak. Moeten aardbeien zonder smaak niet verboden worden?
De lat ligt laag. Supermarkten zijn niet echt geïnteresseerd in de kwaliteit van hun producten.
PS Ik zou graag halvarine aan de zwarte lijst willen toevoegen.
